20 - 23 พ.ค. 51
ไปส่งเจมส์ที่รร.เองทุกเช้า ... ยังมีงอแงร้องไห้ตอนเช้านิดหน่อย
แต่ถ้ามัมมี้ไปแล้วหรือไม่เห็นมัมมี้แล้วก็ไม่มีปัญหาอยู่กับครูและพี่เลี้ยงได้


เด็กๆ + คุณครูจะใส่เสื้อสีเหลืองกันทุกวันศุกร์
*
*
*
26 - 30 พ.ค. 51
เริ่มให้เจมส์กลับรถของรร.เพราะมัมมี้ต้องกลับไปทำงานแล้วเด๋วจะไม่มีคนไปรับที่รร.
อีกทั้งสะดวกและประหยัดกว่าด้วย
รร.เลิกบ่าย 2.45 ประมาณบ่าย 3 ก็มาถึงบ้านแล้ว ...
ส่วนตอนเช้ามัมมี้ยังไปส่งเองเหมือนเดิม ... อยากเห็น อยากใช้เวลาแม้จะน้อยนิดกับลูกที่รร.ตอนเช้า
เจมส์เลิกร้องไห้ ไม่งอแงแล้ว ... ส่วนเข้าแถวตอนเช้าเริ่มมีส่วนร่วมมากขึ้น

วันแรกๆแอบดู + แอบถ่ายรูปหลังต้นไม้




หลังจากนั้นไม่กี่วันก็เห็นมัมมี้นั่งดูเวลาเข้าแถว+กิจกรรมตอนเช้าได้ ...
ส่วนข้างเจมส์คือน้องต้นกล้าครับ
*
*
*
ลงคลาสว่ายน้ำไว้ให้แต่ยังมีน้ำมูกไหลอยู่เลยยังไม่ให้เรียน
ส่วนขวดนมเนี่ยไม่ใช้เลยที่รร. ครูบอกว่าไม่ต้องเอามาแล้วนะค่ะน้องเจมส์ทานจากกล่องได้
(แต่ถ้าเป็นที่บ้านเนี่ยคุณชายไม่ยอมเลย)
อาทิตย์นี้เริ่มมีการบ้าน 2 หน้าให้ทำ จำพวกระบายสี จับคู่ ภาพเหมือน ภาพต่าง เจมส์ทำกับแด๊ด
ดูพ่อลูกทำการบ้านกัน 2 คนหงุงหงิงบ้าง ทะเลาะกันบ้าง น่ารักไปอีกแบบ

คุณครูชมด้วยว่าเจมส์จับดินสอ/สี ได้ถูกต้องด้วย
อีกทั้งยังมีสมาธิในการทำกิจกรรมร่วมกับเพื่อนๆที่อายุมากกว่าได้อย่างไม่มีปัญหา
(เจมส์อายุน้อยที่สุดในห้อง, เด็กห้องเจมส์จะมีอายุตั้งแต่ 2.8 - 3.2 ปี)
ดีจัง... ผลจากการที่เราฝึกจากที่บ้านมาก่อนตั้งแต่เล็กๆ
(เด็กบางคนสมาธิยังสั้นอยู่)

ส่วนพี่นายที่รร.มีโครงการดูแลการบ้านก็จะทำการบ้านเสร็จที่รร.มาเรียบร้อยแล้ว
ก็จะมาอ่านหนังสือให้มัมมี้ฟังทุกคืน ... พร้อมไม่ลืมเอาสมุดมาให้เซ็นต์ว่าอ่านแล้ว (พี่นายกลัวครูว่าถ้าผปค.ไม่เซ็นต์)
วันที่ 31 พ.ค. มีประชุมผปค.ที่รร.เจมส์ด้วยหลังจากที่รร.เปิดได้ 2 อาทิตย์
ประชุมวันนี้เพื่อพูดคุยถึงปัญหาที่เด็กๆแต่ละคนควรจะต้องแก้ไขปรับปรุงโดยตรงกับครูประจำชั้น ...
วันนี้บ้านเราไม่ได้ไปแต่คุณแม่ของน้องต้นกล้าโทรมาเล่าให้ฟัง
ไม่ค่อยซีเรียสเพราะมัมมี้เจอและพูดคุยกับครูของเจมส์ทุกเช้าอยู่แล้ว
เจมส์มีปัญหาเดียวคือเรื่องไดเปอร์ที่มัมมี้ยังใส่ให้ที่รร.อยู่ (ที่บ้านจะใส่เฉพาะนอนตอนกลางคืนเท่านั้น)

*
*
*
2 มิ.ย. 51
วันนี้มัมมี้กลับมาเป็นพนังงานออฟฟิศเหมือนเดิมแล้วหลังจากหยุดงานเพื่อเลี้ยงลูกไป 3 เดือนเต็ม
รู้สึกดีใจจังที่เราได้ทำหน้าที่แม่อย่างเต็มที่แม้แค่ช่วงระยะเวลานึงเท่านั้น
แต่ได้ใช้เวลาและเห็นพัฒนาการของลูกทั้ง 2 คนอย่างเต็มที่
วันนี้ลองไม่ใส่ไดเปอร์ให้ไปรร.เจมส์ด้วย .. สรุปว่าทั้งวันไม่วีวีใส่กางเกงเลย
... เก่งจังลูกชายใครเนี่ย ...
เจ้าเจมส์ไม่มีแพนท์ (เอาตัวใหม่ของพี่นายใส่ให้ก่อน)
วันนี้เลยไปซื้อแพนท์ให้เจ้าเจมส์ 3 ตัว ออนเอ็มคุยกะย่า ย่าบอกว่าซื้อมาแล้วหลายตัวกำลังจะส่งมา
(ย่าบอกว่าโทมัสซะด้วย ... หลานชายก็ชอบเจ้าโทมัสซะจริง)
ย่าจะมีเซ้นต์เกือบทุกครั้งที่สมาชิกในครอบครัวเราไม่สบาย หรือว่าต้องการอะไรทั้งๆที่เรายังไม่ได้บอก
ส่วนมัมมี้เองตอนนี้เป็นหวัดงอมแงมมา 2 - 3 วันแล้ว
สงสัยติดมาจากเจ้าเจมส์แน่นอนเลย
*
*
*
ตั้งแต่พี่นายขึ้น ป.3 เนี่ยก็ขอไป-กลับรร.เองแล้ว ไม่ยอมให้ใครไปรับ-ส่ง ... บอกว่าโตแล้ว


ส่วนน้องเจมส์ก็รู้มาก พูดเก่ง พูดชัดขึ้น บางประโยคก็ทั้ง 2 ภาษาเลย
ตั้งแต่ไปรร.ไทยเนี่ยเจมส์ก็มีคำพูดใหม่ๆ มาให้มัมมี้กับแด๊ดเซอร์ไพร์มากขึ้น
เริ่มแยกออกว่าควรจะใช้ภาษาใดกับใคร
*
*
*
เรื่องบ่นๆๆ
มีคำถามยอดฮิตที่จะเจอทุกครั้งและทุกวัน ... ถามจนไม่อยากจะตอบ
1. ลูกชายพูดไทยได้หรือเปล่าค่ะ (ก็แม่เป็นคนไทย แล้วลูกจะพูดไทยไม่ได้ได้ยังไง ยังสงสัย)
2. โห... พูดไทยชัดด้วย (อ้าว ก็แม่เป็นคนไทยนี่วุ้ย)
ก็เข้าใจนะค่ะว่าเค้าเห็นลูกเราหน้าออกแนวตะวันตก (ขอหลีกเลี่ยงคำว่าฝรั่ง)
3. เป็นแม่ของเด็กเหรอ ... (แอบเคืองนิดหน่อย ถ้าไม่ใช่ลูกแล้วช้านจะอุ้มทำไมให้เหนื่อยฟร่ะ)
สงสัยว่าหน้าตาแม่มานจะออกไปทางแนวแนนนี่มากกว่า
*
*
*